Campagne-eisen & memoranda

Je vindt hier opinies, persberichten, onze campagne-eisen en verkiezingsmemoranda.
Daarnaast kan je via de links ook op zoek naar interessante cijfers, opinies van andere organisaties …

Opvolging campagne-eisen 2011

76 372 handen roepen een halt toe aan kinderarmoede

De campagne ‘Armoede is geen kinderspel’ van Welzijnszorg samen met de Gezinsbond en Welzijnsschakels, werd afgesloten met de symbolische overhandiging van 76 372 handen tegen kinderarmoede aan de Vlaamse ministers Ingrid Lieten en Jo Vandeurzen werd vergezeld van een krachtige oproep van Welzijnszorgvoorzitter Greta D’hondt. Enthousiaste leerlingen en leerkrachten van het Maria-Boodschaplyceum in Brussel ontvingen de ministers en de organisaties en gaven ook zelf hun boodschap mee.

“De school is het begin van de samenleving, leerlingen moeten bewust gemaakt worden van de armoede rondom hen”
(leerling Maria-Boodschaplyceum, Brussel)

Met 4 politieke eisen roept Welzijnszorg, ondersteund door al deze handen, op om echt werk te maken van de strijd tegen kinderarmoede. Welzijnszorg vraagt:

  • een leefbaar inkomen dat rekening houdt met de grootte van elk gezin
  • een laagdrempelige ontmoetingsplaats en aanspreekpunt voor opvoedingsvragen in elke gemeente
  • een lessenpakket over (kans) armoede in alle lerarenopleidingen
  • een toegankelijk vrijetijdsaanbod voor kinderen en jongeren in armoede


Wat is er gebeurd met onze eisen? Wat waren de reacties van de beleidsmakers?


a. Een leefbaar inkomen dat rekening houdt met de grootte van elk gezin

Na een lange tijd zonder federale regering, die de meeste bevoegdheden heeft op dit vlak, werd tijdens onze campagne een nieuw regeerakkoord gesloten. In de huidige budgettaire context zou het verhogen van de uitkeringen en vervangingsinkomens en het optrekken van de kinderbijslagen een stevige politieke keuze vereist hebben. Deze kwam er niet.
We moeten dus vaststellen dat de verwezenlijking van onze eis niet gerealiseerd is, integendeel. Hoewel we in vergelijking met andere EU-landen niet mogen stellen dat men een sociaal bloedbad zal aanrichten, kunnen niet om een aantal maatregelen heen:

  • Inperken van de welvaartsenveloppe met 40%: Deze enveloppe dient om de uitkeringen en vervangingsinkomens welvaartsvast te houden (bovenop de indexering). Deze sterke vermindering zal de komende jaren zorgen voor een ontwaarding van sommige uitkeringen. Het leefloon wordt volgens het regeerakkoord wel welvaartsvast gehouden.
  • Versnelde degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen: mensen komen sneller op de minimumbedragen terecht. Deze liggen onder de armoedegrens. Voor gezinnen is de situatie nog schrijnender. Door de snellere afbouw van de uitkering zullen meer mensen onder de armoedegrens vallen.
  • Positief is dat de regering werk wil maken van een verbeterde werking van DAVO (dienst alimentatievorderingen). Wat dit in de praktijk zal betekenen valt nog af te wachten.
  • De kinderbijslagen worden geregionaliseerd. Voordien zullen deze nog gelijkgeschakeld worden voor zelfstandigen. Het zal ook aan Welzijnszorg zijn om samen met partners er voor te zorgen dat de toekomstige Vlaamse kinderbijslag de juiste prioriteiten legt.



b. Een laagdrempelige ontmoetingsplaats en aanspreekpunt voor opvoedingsvragen in elke gemeente

Minister Vandeurzen erkent dat Welzijnszorg hier een terechte eis formuleert. De Vlaamse regering zal dan ook de komende maanden werk maken van nieuwe wetgeving rond preventieve gezinsondersteuning. De minister erkent het belang van ontmoetingsplaatsen en een plaats waar mensen terecht kunnen met opvoedingsvragen, zowel voor een baby als voor een puber. De komende maanden wil de minister met de nieuwe wetgeving een adequaat antwoord geven op de eis van Welzijnszorg.
In onze contacten met het kabinet konden we onze aandachtspunten meegeven, men beloofde om deze mee op te nemen in de regelgeving:

  • belang van allianties met lokale armoedeorganisaties
  • vrijwilligers inzetten in de ‘huizen van het kind’ extra inspanningen om doelgroepvrijwilligers te werven.
  • ‘huizen van het kind’ hoeven geen gebouw te zijn. Outreachend werken, samenwerkingen en aanwezigheid in verenigingen, aan de schoolpoort, bij de kinderopvang moeten mogelijk zijn en gestimuleerd worden.
  • Zowel belang van ontmoeting als van hulpverleners wordt erkend.
  • Er komt een uitbreiding van de inloopteams.
  • De aandacht voor jongeren wordt in de nieuwe regelgeving ingeschreven.


c. Een lessenpakket over (kans)armoede in alle lerarenopleidingen

Deze eis werd niet opgenomen door de minister van onderwijs. Hoewel Welzijnszorg heel wat positieve reacties kreeg uit de onderwijswereld. Het bepalen van de opleidingen is geen bevoegdheid van de minister, maar van de opleidingsverstrekkers.
Welzijnszorg drong aan dat de minister initiatieven zou nemen om dit samen met de opleidingsverstrekkers te bespreken en zo’n module vorm te geven. Hoewel de minister wel vaker uitspraken doet over de opleidingen (in het Engels, een extra jaar) deed hij dit in dit geval niet. De logica hiervan ontging ons. In bijlage vindt u een schriftelijke vraag en het antwoord van de minister hierop.
Welzijnszorg beraadt zich of we zelf voldoende draagkracht hebben om met deze eis naar de opleidingsverstrekkers te stappen.

d. Een toegankelijk vrijetijdsaanbod voor kinderen en jongeren in armoede

Ook in hun vrije tijd ondervinden kinderen en jongeren, die in armoede leven, uitsluiting. Spelen en jong zijn staat onder druk in onze samenleving. Nochtans heeft niet elke kind plaats om te spelen in huis of in een eigen tuin. Daarnaast moet er ook in het georganiseerd vrijetijdsaanbod werk gemaakt worden van het verlagen van drempels. Zowel het jeugdwerk, sport- en cultuurverenigingen moeten meer inspanningen leveren. Daarnaast blijft de nood groot aan werkingen gericht op maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren. Deze werkingen geven hen vaak een plek waar ze zich thuis voelen, waar ze zich amuseren en ook terecht kunnen met hun onzekerheid en vragen.
Minister Lieten kondigde aan dat er extra geld zal worden vrijgemaakt voor de jeugdbewegingen die dit jaar samen aandacht besteden aan de armoedeproblematiek met het jaarthema ‘Armoede is een onrecht, maak er spel van!’. De minister wil ook de komende jaren de jeugdbewegingen ondersteunen om drempelverlagend te werken.

Daarnaast beloofde minister Lieten ook de proeftuinen in verenigingen waar armen het woord nemen (jongerenwerkingen zoals in ’t Hope) structureel te verankeren. Dit is nodig aangezien dit project in principe in 2011 afliep. Voor 2012 is er een eenmalige verlenging bekomen, de komende maanden moet dit een vast kader krijgen. Welzijnszorg drong aan tot overleg omdat hier de signalen uit de kabinetten verschilden.

De interne staatshervorming zal ook voor het jeugdwerk een verandering inhouden. Het vroegere jeugdbeleidsplan wordt mee opgeslorpt in een algemeen gemeentelijk beleidsplan. Dit heeft ook zijn risico’s. Om te vermijden dat de middelen specifiek bedoeld voor maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren zouden verdwijnen, blijft de 80/20 regeling behouden. Hierdoor worden 20% van de middelen die de gemeente ontvangt voorbehouden voor deze doelgroep.


Eisen uit vroegere campagnes

 

  • Een automatische derdebetalersregeling voor mensen met het recht op verhoogde tegemoetkoming in de eerstelijnszorg. Deze eis komt in de praktijk voor de huisartsen. Op vertoon van de ziekenfondsklever moet de huisarts de derdebetalersregeling toepassen voor mensen met een verhoogde tegemoetkoming. Dit geldt enkel bij geconventioneerde huisartsen (meerderheid). Ook de automatisatie is nog geen feit. Hier blijven we verder voor ijveren.
  • Automatische toekenning van het Omnio-statuut. Er zou volgens het regeerakkoord snel een eenvoudiger toekenning komen. Wat betreft het automatisch toekennen zijn er tegenstrijdige signalen van het beleid. Tijdens een gesprek beloofde staatssecretaris De Block om hier werk van te maken. In het regeerakkoord staat dit expliciet NIET vermeld; We volgend dit dossier verder op.
  • Werk-Welzijnstrajecten voor mensen in armoede: Deze trajecten zijn volop bezig. Hoewel omwille van de beperkte budgetten ook hier keuzes gemaakt dienden te worden (duurtijd traject, tenderen …) lijken de eerste resultaten positief. Deze trajecten worden uitgebreid met middelen van het budget van de jobkorting. De sociale partners adviseerden de regering om deze middelen hieraan te besteden. Een goede zaak. Via het stakeholdersforum van VDAB volgen we dit van nabij op.

     

Werken met partners

Welzijnszorg kiest structureel om samen te werken met partners. Dit loont. Onze partners worden gevraagd om onze eisen mee te nemen in hun werking en in de overlegorganen waar ze in zitten. Onder meer voor de werk-welzijnstrajecten loont dit. Hetzelfde geldt voor het derdebetalerssysteem.

Welzijnszorg vraagt ook aan zijn partners om zelf werk te maken van meer kansen voor mensen in armoede. Vormingen zoals deze van ‘Armoede In-zicht’, zoals bij de gezinsbond of OKRA zijn hier voorbeelden van. Maar er is meer.
Het Vlaamse ACV bereidt zich voor op een toekomstcongres. Armoede is hier een van de hoofdthema’s. Het ACV vroeg Welzijnzorg om een discussietekst te schrijven en nodigde ons ook uit op hun regionaal comité. Men denkt na over vormingen voor personeel en vrijwilligers, basisdienstverlening voor mensen in armoede die geen lid zijn, beter opkomen voor de belangen van mensen in armoede …

Ook Unizo kwam recent met een studie en een praktische gids voor ondernemers i.v.m. armoede. Hoe kan je mensen in armoede een plaats geven in je bedrijf en zorgen voor de nodige steun? Deze praktische gids is verkrijgbaar bij jobkanaal.

Tenslotte zal het OVSG de komende jaren extra aandacht geven aan de armoedeproblematiek in de scholen. Net zoals het VSKO zijn zij ook steunpartner in onze campagnes.


Meer info?

Bert.dhondt@welzijnszorg.be
 

Opvolgingseisen Campagne 2010

Onze politieke eisen: lopende en minder lopende zaken…

Naar goede gewoonte stelt Welzijnszorg bij elke campagne politieke eisen op. Ondersteund door onze achterban (via politiek actiemodel) en onze campagnepartners, proberen we de politici te overtuigen om deze te implementeren in hun beleid.

Eveneens naar goede gewoonte spelen deze eisen zich af op de bevoegdheidsdomeinen van meerdere ministers én op meerdere politieke niveaus. Hieronder vind je een kort overzicht van onze eisen en de (voorlopig) geboekte resultaten.

Dit jaar was het algemeen aanvoelen dat het moeilijker was om concrete beloftes te krijgen, laat staan budgetten die er tegenover stonden. Dit zowel op Vlaams als op federaal niveau.

Daarenboven was en is de federale regering in lopende zaken. Dit beperkt hun mogelijkheden voor bepaalde maatregelen.

Wie hebben we ontmoet?

Federaal niveau:

Kabinetsmedewerkers van: Leterme, Devlies, Vervotte, Vanackere en Milquet

Staatssecretaris Courard

Vlaams niveau:

Kabinetsmedewerkers van: Muyters, Lieten, Vandenbossche

Minister Vandeurzen, Minister Vandenbossche

Zoals je al kon lezen in de pers konden we onze eisen overhandigen aan de ministers Vandeurzen en Vandenbossche, vergezeld van kabinetsmedewerkers van de andere Vlaamse ministers die betrokken waren. (Minister Lieten moest wegens ziekte op het laatste moment afhaken, gelukkig vonden we nog twee ministers die wilden schuiven in hun agenda).

 

Lees hier het volledige document.

Integrale trajecten (campagne Werk Armoede Weg)

Armoedeorganisaties en actoren die op het terrein met mensen in armoede werken, pleiten reeds jaren, wanneer het gaat over activering naar werk, dat het activeringsluik met focus op opleiding, werk… gekoppeld wordt aan een welzijnsluik (met begeleiding op vlak van welzijnsgerelateerde zaken, de gekwetste binnenkant, empowerment). Mensen in armoede kampen vaak met een verwevenheid aan problemen, die het moeilijk maakt om uit de armoede te geraken. Door deze complexe problematiek is hun afstand tot de arbeidsmarkt vaak groot, te groot op bepaalde momenten in hun leven. Overleven in armoede weegt dan zo door op de schouders van mensen, dat er geen energie meer overblijft om nog maar te denken aan werk. In deze situaties, is het louter activeren naar werk dus een ontoereikend antwoord. Vandaar ons pleidooi voor de ontwikkeling van integrale trajecten naar werk, voor mensen in armoede, waarbij er begeleiding wordt geboden zowel op vlak van werk als welzijn.


De voorbije jaren is hier in de onderzoekswereld, maar ook in samenwerking met de VDAB, heel wat expertise rond opgebouwd.  We denken hier aan W? van het HIVA, de ESF-projecten in Antwerpen en Aalst, de proeftuinen met OCMW en VDAB… En dan kwam er het WIP,  het Werkgelegenheids- en Investeringsplan, waarbij de VDAB de opdracht kreeg 350-400 integrale trajecten voor mensen in armoede op te zetten. We beschouwden deze trajecten als een opportuniteit om op grote schaal aan te tonen welk potentieel de integrale trajecten wel hebben.


Reeds bij de start van de uitwerking van de trajecten hebben we vanuit de opgebouwde expertise gewezen op een aantal basisvoorwaarden en valkuilen van de trajecten (een ankerfiguur, trajecten op maat, het belang van flexibiliteit, tijd…). Bij het uitschrijven van de eerste tender is hier gedeeltelijk aan tegemoetgekomen. In augustus 2010, werd dan de tendering ‘collectieve remediering armoede’ geopend door de VDAB. Omdat de VDAB geen geschikte kandidaten vond voor de toekenning van de eerste tender, besloot men in januari 2011 na een aantal praktische aanpassingen, een nieuwe tender ‘collectieve remediering armoede’ te openen. Hoewel enkele wijzigingen zijn doorgevoerd die een antwoord bieden op een aantal praktische bezwaren, constateren we dat ook de tweede tender stuit op bezwaren van ervaren partners.

Lees hier de volledige tekst.

Vaccin tegen beleidsarmoede (Armoede schaadt de gezondheid)

Armoedebeleid, vaccin tegen beleidsarmoede: 5 directe injecties

Welzijnszorg vzw werkt al 40 jaar aan haar doelstelling: ‘Armoede Uitsluiten’. Wij hebben de voorbije jaren moeten vaststellen dat het armoedebeleid niet verder geraakt is dan een plan. Een plan met mooie doelstellingen, maar met veel te weinig resultaten.Cruciale stappen vooruit werden niet gezet. De aandacht voor armoedebestrijding binnen de regering werd enkel nog gewekt door een koude winter. Ook toen kwam men niet verder dan een manke symptoombestrijding.Nochtans waren er kansen. De financiële crisis maakt nog maar eens duidelijk dat een adequate sociale bescherming de beste buffer is tegen de bokkensprongen van blind kapitalisme. Een sociaal beleid maakt een land en zijn inwoners beter bestand tegen een crisis.

Wat echter vaak vergeten werd en wordt: al voor de economische problemen was het diepe crisis voor 1.600.000 Belgen. Meer dan anderhalf miljoen mensen die het armoedespook van dichtbij kennen. Laten we hen in de steek of zorgen we ervoor dat ook voor hen de crisis stilaan ten einde komt? Welzijnszorg lanceert 5 injecties voor een doeltreffend armoedebeleid. De vraag aan onze politici in eenvoudig: Wie geeft de injectie in ons land? Wie maakt mee een eind aan de schande van onze welvaartsstaat: de meer dan anderhalf miljoen mensen in armoede?

Lees het volledige document hier.